2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yararına hükmedilen nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalının boşanma davası açıldıktan sonra barışıp biraraya geldiklerini ileri sürmesine ve bu hususun sunduğu fotoğraflarla doğrulanmış olmasına; bu durumda tarafların birbirlerinin kusurlarını affetmiş veya hoşgörmüş sayılmalarının gerekmesine; affedilmiş veya hoşgörülmüş olaylara göre boşanma kararı verilemeyeceği halde verilen boşanma kararının taraflarca temyiz edilmediğinden bu hususun bozma sebebi yapılmayıp, ancak eleştirilmesiyle yetinilmesi gerektiğinin anlaşılmasına; bu sebeple de Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kusur koşulu gerçekleşmediğinden, davalı yararına maddi-manevi tazminata hükmedilemeyeceğine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakaların niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre; davalı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası (TMK.md.175) ile ortak çocuğu nedeniyle kararlaştırılan iştirak nafakası (TMK.md.182/2) miktarları yetersiz olmuştur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek, davacının maddi gücüyle orantılı daha uygun miktarda yoksulluk nafakası ile iştirak nafakası takdir edilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.