2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından;kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, yoksulluk nafakasının miktarı, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de toplanan delillerden davalı kocanın sürekli alkol aldığı eşine ve ortak çocuklarına karşı sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, eşine kardeşi ile görüşmemesi için baskı yaptığı, çalışmasını istemediği, hakaret ve tehdit ettiği, davacı kadının da; eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelden sarsılmasına neden olan olaylarda, davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) isteklerinin reddedilmesi doğru olmamıştır.

3.Yargılama giderleri haksız çıkan taraftan alınır. Davacı kadının davası kabul edildiğine göre; davacı kadın tarafından yapılan tüm yargılama giderlerinin belirlenip davalı kocadan alınmasına karar verilecek yerde bir kısmının davacı kadın üzerinde bırakılması bozmayı gerektirmiştir. (HMK.m.323,326)

4.Davalı kocanın kabul edilen bir davasının olmamasına rağmen davalı koca yararına da karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. (HMK.m.323,326)