7. Hukuk Dairesi

Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir. Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu dava konusu 3999 ada 3 parsel sayılı sayılı taşınmazda kayıtlı 1 numaralı bağımsız bölümü 11/02/2009 tarihinde önceki malik olan davalıdan satın aldığını, ancak davalının taşınmazı kullanmaya devam ettiğini ve müvekkiline kira da ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalının dava konusu taşınmaza müdahalesinin önlenmesine ve 11.02.2012 tarihinden 11.02.2017 tarihine kadar 150.000,00 TL ecrimisilin yasal faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davaya cevap vermemiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşınmazı işgal ettiği gerekçesiyle el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil davasının ise kısmen kabulüne 130.200,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak el atmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı; ecrimisil isteği yönünden ise davacı lehine icra dosyasında ödeme emrinin tebliğ tarihi olan 28.04.2015 tarihinden eldeki davanın açılma tarihine kadar olan süre için belirlenecek ecrimisile karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/(1).b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak; el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil davasının ise kısmen kabulü ile 28.04.2015 ilâ 11.02.2017 tarihleri arasındaki dönem için toplam 54.600,00TL ecrmisilin dava tarihi olan 28.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; davalı davada vekille temsil edilmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirse de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2’inci maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

A.Yukarıda (1.) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, B.(2.) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile, Temyiz olunan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/950 Esas, 2020/805 Karar sayılı ilamının hüküm sonucunun 5. bendinin hükümden çıkartılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz karar harcının ilgiliye iadesine, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.