10. Hukuk Dairesi

Dava, yurtdışı borçlanma işleminin ve yurtiçi isteğe bağlı sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması ve yasal faizi ile birlikte tahsili gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulü ile, davacının yurt dışında bulunduğu dönemde 506 sayılı yasanın 85. maddesi kapsamında ödediği 01/09/2000 - 31/08/2001 ve 31/08/2001 - 30/11/2006 tarihleri arasındaki 930 günlük sigortalılığının isteğe bağlı sigortalılık sayılması gerektiğinin tespitine, davacının yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti ve ödenmeyen aylıklarının faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti isteminin reddine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında “davacı, yurtdışı borçlanma işleminin ve yurtiçi isteğe bağlı sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ettiği Mahkemece, hüküm kısmında kabul edilen ve reddedilen süreler açık ve net şekilde belirtilip infaza elverişli şekilde karar verilmediği” belirtilmiştir.

Dosyanın incelemesinden, kurum cevabı yazısından davacıya 557 gün askerlik, 908 gün 4/a, 1207 gün yurtdışı borçlanması ve 01/09/2000 - 31/08/2001 ve 31/08/2001 - 30/11/2006 tarihleri arası 930 gün isteğe bağlı siğortalılık süresi olmak üzere 3602 gün üzerinden 1.11.2016 tarihinden itibaren aylık bağlandığı ve talep konusu isteğe bağlı sigortalılığının kurum tarafından iptal edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu bağlamda Mahkemece, yaşlılık aylığı talebi yönünden verilen red kararı isabetli ise de Kurum tarafından talebi konu 01/09/2000 - 31/08/2001 ve 31/08/2001 - 30/11/2006 tarihleri arası isteğe bağlı sigortalılığı yönünden de talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.