11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.09.2017 tarih ve 2015/114 E. - 2017/176 K. sayılı kararın asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.02.2021 tarih ve 2020/287 E. - 2021/130 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin kendi tasarladığı AK-SA logolu römork prizi ürettiğini, yedek parça üreticisi davalı ... tarafından müvekkiline ihtarname gönderilerek, müvekkilinin ürettiği römork prizinin, davalı tarafından üretilen ve endüstriyel tasarım olarak tescil edilen AYDIN logolu römork priziyle iltibas oluşturduğunun iddia edildiğini, daha sonra davalı tarafından ürünlerde iltibas bulunduğunun tespiti için Bakırköy 2. FSHHM'nin ve 215/60 D.iş dosyasında tespit yaptırıldığını, bilirkişi raporuna süresinde itiraz edildiğini, davalı adına 2013/04755 tescil numarası ile 19.06.2013 tarihinde tescil edilen “AYDIN 0610 15’Lİ SOKET” tasarımının ve davacı tarafından piyasaya sunulan ve tespite konu edilen ürünün daha önce başka firmalar tarafından pek çok kez piyasaya sürüldüğünü, yenilik ve ayırt edici nitelik özelliklerine sahip olmadığını, bununla ilgili katalog ve ürün fotoğraflarının sunulduğunu, internet üzerinden yapılan kısa araştırmada dahi davacının tescilli ürününün sergilendiğinin görüleceğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2013/04755 numaralı "AYDIN 0610 15’Lİ SOKET” endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne, müvekkili ürününün davalı ürünüyle iltibas oluşturmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın ise reddini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin yıllar boyunca emek, mesai ve para harcayarak tasarladığı özgün tasarımının davalı yanca taklit edilerek piyasaya sürüldüğünü, bu hususun Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Hakimliğinin 2015/60 D. İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfı taşımadığı iddialarının asılsız olduğunu, davacı tarafından dosyaya sunulan ve yaratılması her zaman mümkün olan katalogların delil olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca söz konusu belgelerde belirtilen tasarımların müvekkilinin tescilli tasarımından farklı olduğunu, dava konusu ürünün ilk defa müvekkili tarafından piyasaya sunulduğunu, davacının kötüniyetli olarak müvekkilinin tasarımını taklit ettiğini ve haksız kazanç sağladığını savunarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise müvekkili tarafından üretilen tasarımlar ile davalı tarafça üretilen ürünlerin iltibas yaratacak nitelikte benzer tasarımlar olduğu, davalının kötüniyetli olarak müvekkilinin tescilli tasarımını taklit ettiğini ve haksız kazanç sağladığını ileri sürerek davalının eylemlerinin tasarıma tecavüz olduğunun tespiti ve men'i ile şimdilik 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davaya konu tasarımın römork prizi olduğu, tır ve dorse arasındaki elektriksel bağlantıyı sağlayan bu parçanın 2004 yılında yayınlanan ISO 12098 standartlarında genel görünümünün tüm ayrıntılarının tarif edildiği, üretici firmaların iç dizaynının tasarım açısından seçenek şansı ya da iç dizaynını farklı yapma şansı olmadığı, tescil tarihinden daha önce dünyada ve Türkiye'de piyasaya sürülen ve tanıtılan römork prizi tasarımları ile davalı- birleşen davanın davacısına ait tasarımın benzer olduğu, bu nedenle yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığı, hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesi nedeniyle birleşen davada iddia olunan tasarım haklarına tecavüz edildiği iddiasının dayanaksız kaldığı, ayrıca davacı- birleşen davanın davalısının ürünlerinin davalı- birleşen davanın davacısının tasarım hakları ile iltibas yaratmadığının tespiti davasının da konusunun kalmadığı, ancak davacı-birleşen davanın davalısının bu tespit davasını açmakta haklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2013/04755 numaralı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davacı ürününün davalı ürünü ile iltibas yaratmadığının tespiti davasının konusu kalmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı-birleşen davada davacı vekili istinaf etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi'nce; ilk derece mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından yapılan istinaf talebinin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.