6. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/13917
- Karar No
- 2022/17718
- Karar Tarihi
- 20.12.2022
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
6. Ceza Dairesi 2022/13917 E. , 2022/17718 K.
"İçtihat Metni"
... Cumhuriyet Başsavcılığının 28/12/2016 gün ve 2016/3701 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında "Nitelikli hırsızlık" suçundan cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, ...
2.Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2017 gün ve 2017/1 Esas, 2017/103 Karar sayılı ilamı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün süresi içerisinde sanık tarafından istinaf edildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07/07/2017 gün ve 2017/1718 Esas, 2017/1644 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, hükmün süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiği, Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 31/05/2021 tarihli tebliğname ile sanığın temyiz isteminin dilekçesinde sebep bulunmaması nedeniyle "REDDİ" nin talep edildiği, Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07/11/2022 gün ve 2021/19479 Esas, 2022/15337 Karar sayılı ilamı ile ; "5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek yapılan incelemede;
28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 43/1. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA," dair kararına karşı,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2022 tarih ve 2-2017/74861 sayılı itirazı ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A 5271 sayılı CMK’nın 281. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”ve aynı kanunun 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği gözetilerek; sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep ileri sürülmemesine rağmen, dosyada tespit olunan ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1-h maddesinde düzenlenen savunma hakkının sınırlandırılması hususu, kesin hukuka aykırılık kabul edilerek yapılan incelemede;
Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.11.2022 tarih ve 2-2017/74861 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 07/11/2022 gün ve 2021/19479 Esas, 2022/15337 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 20.12.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.