2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarı ve maddi tazminat yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; boşanma kararının gerekçesi, koca lehine hükmedilen manevi tazminat ve kendi tazminat talepleri ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, "davacının maddi tazminat talebi, boşanma yüzünden maddi bir kaybının ispatlanamadığı" gerekçesiyle reddedilmiştir. Davalının boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gerçekleşmiş ve mahkemece de böyle kabul edilmiştir. Davalının emeğiyle evlilik birliğinin giderlerine katılma ve eşine yardımcı olma yükümlülüğü (TMK.m.186/3 ve 185/3) davacı eş bakımından menfaat teşkil eder. Boşanma yüzünden davacı mevcut bu menfaatini kaybettiğine göre maddi kaybın varlığı açıktır. O halde Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince davacı yararına uygun miktarda maddi tazminat takdiri ve tayini gerekirken, bu isteğin reddi doğru olmamıştır.