20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

1.Dava, markaya tecavüzden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi ile kullanımın meni talebine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının tescilli markasının “...” ibaresinden oluştuğu, davalının kullanımının ise "... ...& ..." şeklinde olduğu, davalının kullanımında davacının tescilinden farklı olarak “...” ibaresi yer alsa da, davalı kullanımlarında “...” ibaresinin küçük puntolarla ve ... ibaresinin başında yazılı olduğu, bunun kullanıma bir ayırt edicilik katmadığı, davalı ve davacı markalarının 6769 sayılı SMK kapsamında benzer olduğu, davalı kullanımının kapsamı ile davacının tescil kapsamının aynı bulunduğu, bu itibarla davalının kullanımının 6769 sayılı SMK'nın 7/2-a, b ve 29/1-a maddeleri bağlamında marka hakkına tecavüze yol açtığı, davalının kullanımının hukuka uygun bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

2.Davacı vekilinin diğer istinaf itirazlarının incelenmesine gelince, davacı taraf 6769 sayılı SMK'nın 151/2-b maddesine göre maddi tazminat açısından davalının "elde ettiği net kazanç" seçeneği şeklinde tazminat isteminde bulunmuş, bu doğrultuda mahkemece yapılan bilirkişi incelemesinde dava tarihinde davalının net kazancı oluşmadığı belirlenmiş, mahkemece de bu doğrultuda maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Ancak, Borçlar Kanunu'nun 50/2. maddesine göre, uğranılan zarar miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hakim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri gözönünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler. Somut uyuşmazlıkta da, bilirkişilerce davalının elde ettiği net kazancın dosya kapsamına sunulan deliller kapsamında tam olarak belirlenememesinin, maddi tazminat isteminin reddini gerektirmeyeceği, buna göre gerçek zararın tam olarak belirlenemeyeceği gözetilerek 6098 sayılı TBK'nın 50. maddesi uyarınca daha makul bir tazminat belirlenmesi kanaatine varılmış olup (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2015/4580 Esas, 2016/2044 Karar ve 25.02.2016 Tarih), Dairemizce TBK'nın 50/2. maddesi uyarınca belirlenen 5.000 TL maddi tazminatın somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun bulunduğu kanaatine varılmıştır.

Diğer taraftan davacının marka hakkının ihlali nedeniyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 149/1-ç maddesine dayalı olarak manevi tazminat talebinde bulunabileceği pek tabiidir. Ancak özel durumlar göz önünde tutularak hükmedilecek manevi tazminat miktarı adalete uygun olmalıdır. Bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Somut uyuşmazlıkta manevi tazminat koşullarının davacı yararına gerçekleştiği yönündeki ilk derece mahkemesi kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, mahkemece hükmedilen manevi tazminat tutarı, olayın oluş şekli, olay tarihindeki paranın satın alma gücü gözetildiğinde, hakkaniyete uygun görülmemiştir. Bu durumda, açıklanan hususlar dikkate alındığında Dairemizce 5.000,00 TL manevi tazminatın, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olduğu değerlendirilmiştir.

HMK.'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

1.Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer istinaf itirazlarının ESASTAN REDDİNE,

2.Yukarıca (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/03/2020 tarih ve 2018/297 E. - 2020/74 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA;

3.Davalı taraf eyleminin davacıya ait tescilli marka hakkına tecavüz oluşturduğundan tecavüzün menine,

4.Davanın KISMEN KABULÜ ile; 5.000,00.TL maddi, 5.000,00.TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

5.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 683,1‬0.TL karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 256,17.TL harcın mahsubu ile bakiye 426,93.TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

6.Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen kabul edilen maddi tazminat yönünden 5.000,00.TL, kabul edilen manevi tazminat yönünden 5.000,00.TL, diğer istemler yönünden 15.000,00.TL maktu vekalet ücreti olmak üzere toplam 25.000‬,00.TL olarak hesaplanan vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,

7.Davalı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen reddedilen maddi tazminat yönünden 5.000,00.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine,

8.Davacı tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan 650,00.TL bilirkişi ücreti, 66,50‬.TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 22,00.TL tebligat ve posta masrafı, 162,10 istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan toplam 900,60‬‬.TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 600,40‬.TL.'ye 256,17.TL peşin harç, 35,90.TL başvurma harcı eklenerek oluşan toplam 892,47‬‬.TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

9.Davalı tarafından istinaf aşamasında yapılan 23,50.TL tebligat ve posta masrafı, 162,10 istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan toplam 185,60‬‬.TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 61,8‬6.TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiyesinin davalı üzerinde bırakılmasına,

10.Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333),

11.Davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30.TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

12.Davalıdan alınması gereken 683,1‬0.TL nispi karar ve ilam harcından, davalı tarafından yatırılan 59,30.TL harcın mahsubu ile bakiye 623,8‬0‬.TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

13.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 30/12/2022 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/01/2023