(Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4164 E.  ,  2009/4286 K. "İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup davacı iş sahibi 17.12.2003 vade tarihli bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, bononun iptâline, davalının eksik bıraktığı işler nedeniyle 2.250,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte tahsiline ve cezai şart ödetilmesine karar verilmesini talep etmiş, daha sonra ibraz ettiği 06.02.2006 tarihli dilekçesinde; bono bedelini icra dairesine ödemek zorunda kaldığından menfi tesbit istemini istirdada dönüştürdüğünü, ayrıca yine 2.250,00 TL’nin tahsilini istediğini, cezai şart ödetilmesine ilişkin talebini ise atiye terkettiğini bildirmiş, davalı yanca davanın reddi savunulmuş, mahkemece menfi tespit ve istirdat talepleri kısmen kabul edilerek 3.472,63 TL’nin avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2.Taraflar arasında daha önceden görülen ve Ümraniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 24.02.2005 tarih ve 2003/1319 Esas 2005/52 Karar sayılı kararı ile hükme bağlanan davada dava konusu bononun teminat bonosu olmadığı, dolayısıyla iş bedeline karşılık olmak üzere davacı iş sahibi tarafından davalı yükleniciye verildiği kabul edilerek davacının istediği takdirde eksik işler nedeniyle davalı aleyhine ayrı bir dava açmakta serbest olduğuna karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Yukarıda kapsamı belirlenen kesin hüküm karşısında artık davacının bonodan dolayı menfi tesbit davasının dinlenmesi mümkün bulunmamaktadır.

Davacı iş sahibinin eksik iş bedelinin tahsili yönündeki istemine gelince; taraflar arasındaki 01.02.2001 tarihli yazılı sözleşmede yapılması kararlaştırılan işler karşılığı 4.500,00 TL iş bedelinin ödeneceği yazılmıştır. İş bedeline ilişkin bu belirleme BK’nın 365. maddesinde ifade edilen götürü ücret niteliğindedir. Dosya kapsamında bulunan kanıtların değerlendirilmesine göre davalı yüklenicinin işi eksik bıraktığı, edimini tümüyle ifa etmediği, haliyle kararlaştırılan götürü ücretin tümüne hak kazanamadığı sabittir. Bunun yanında davacı iş sahibinin iş bedeline ait olduğu kesin hükümle saptanan bono bedelini icra marifetiyle ve tümüyle ödediği hususu ise ihtilâfsızdır. Şu halde öncelikle davalı yüklenicinin işten el çektiği tarih itibariyle gerçekleştirdiği imalâtın fiziki seviyesinin bilirkişi incelemesi yoluyla tespit ettirilmesi, bu yolla belirlenecek eksik işlerin sözleşme uyarınca kararlaştırılan teslim tarihine makul bir sürenin de eklenerek belirlenecek tarihteki bedelinin hesaplattırılması ve bulunacak miktara taleple bağlılık kuralı da dikkate alınıp hükmedilmesi gerekirken izah edilen yönteme uygun şekilde hazırlanmayan bilirkişi raporuna değer verilerek sonuca gidilmesi yerinde olmamıştır. Bunun yanında davacı vekili dava dilekçesinde tahsilini istediği eksik işler bedeline yasal faiz uygulanmasını istediği halde mahkemece talebi aşar şekilde avans faizi uygulanması da HUMK’nın 74. maddesine aykırı olmuştur. Değinilen konular gözardı edilerek yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükme varılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.