2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davalı (kadın) tarafından, boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davası 07.03.2012 tarihinde açılmıştır. Koca, bundan önce 24.01.2011 tarihinde açtığı boşanma davasından 26.09.2011 tarihinde feragat etmiş, dava feragat sebebiyle reddedilmiştir. Davadan feragat kesin hüküm gibi sonuç doğurur (HMK md. 311). Dolayısıyla feragat edilen davada ileri sürülen boşanma sebeplerine feragatten sonra artık dayanılamaz. Feragatin hasıl ettiği kesin hüküm etkisi buna engeldir. Feragatten sonra yeni bir olayın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Davacı tanığı Ender'in beyanı ise görgüye dayanmayıp, başkasından duyduğuna dayanmaktadır. Başkasından aktarılan olaylar ise, diğer delillerle desteklenmedikçe sabit kabul edilemez. Bu durumda boşanma davasının reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.