Aramaya Dön

Hukuk Genel Kurulu

Esas No
E. 2012/825
Karar No
K. 2013/296
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Aile Hukuku

Hukuk Genel Kurulu         2012/825 E.  ,  2013/296 K.BOŞANMA SEBEBİYLE TAZMİNAT

BOŞANMA SEBEPLERİ BAKIMINDAN TARAFLARIN KUSURLARI

KADINA ŞİDDET KULLANMAK

ŞİDDET KULLANILAN EŞİN HAKARETLERİ

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 166

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 174

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma, nafaka, maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacı, davalı eşinin kusurlu davranışları neticesinde taraflar arasında sürekli geçimsizlik doğduğunu ve evlilik birliğinin çekilmez bir hal aldığını, tarafların bu evliliği yürütme imkânları kalmadığını, manen yıprandığını beyan ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini ve mağduriyetinin kısmen dahi olsa telafisi için 40.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, taraflar arasında evlilik birliğini, temelinden, sarsacak derecede geçimsizlik bulunmadığını, ayrıca taraflar arasındaki anlaşmazlıkta da davacının tam kusurlu olduğunu, davanın reddi gerektiğini, boşanmaya karar verilmesi halinde 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi olmak üzere 100.000,00 TL tazminata ve aylık 500,00 TL nafakaya hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece; TMK’ nun 166/1 maddesindeki yasal şartların gerçekleştiği, tarafların yaşanan olaylar karşısında eşit seviyede kusurlu oldukları sonuç ve kanaatine varılarak tarafların boşanmalarına, tazminat isteklerinin reddine, davalı eş yararına aylık 200,00 TL nafakaya karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, yukarıda belirtilen bozma ilamında açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur. Yerel Mahkemece, önceki gerekçeler tekrarla, davalı kadının az kusurlu olduğunu iddia etmenin mümkün olmadığı, belirlenen kusur oranının eşler arasında yaşananlara uygun düştüğü, daha gerçekçi olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, mahkemece, toplanan deliller dikkate alındığında, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesinin mümkün olup olmadığı, buna bağlı olarak davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesinin gerekip gerekmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog