2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı kocanın ziynet alacağına yönelik isteği, 818 sayılı Borçlar Kanununun 244. maddesine (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md.295) dayalı bağışlanan malın, bağıştan rücu koşullarının oluştuğundan bahisle iadesi talebinden ibarettir. Bu niteliği itibariyle davaya bakmaya genel mahkemeler görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması zorunludur Davacının bu isteği tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilip Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.