11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.01.2019 tarih ve 2018/641 E- 2019/68 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.02.2021 tarih ve 2019/1148 E- 2021/207 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, 25.687,62 Euro’nun dava tarihindeki TCMB efektif satış kuru karşılığı 83.127,70 TL alacak için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda 21.916,02 Euro üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar tarihi olan 18/02/2021 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, mahkemece davanın kısmen kabülü ile davalının itirazının 21.916,02 Euro üzerinden (08.01.2016 dava tarihindeki TCMB efektif satış kuru karşılığı 3,2486 TL) iptaline karar verildiği, davalı aleyhine hükmedilen miktarın temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.