2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; "davalının, eşinden habersiz sürekli tanıdıklarından borç para aldığı, aşırı borçlanarak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, bu şekilde taraflar arasında davalının kusurlu davranışlarından kaynaklanan geçimsizlik bulunduğu" sabit kabul edilerek, koca davasında haklı bulunmuş ve tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Oysa, davacının eşine fiziki şiddet uyguladığı ve eşine ve evine bakmadığı, para bırakmadığı toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davalının, yakınlarından borç olarak aldığı paralar, evin mutad ihtiyaçlarını karşılayacak miktarlarda olup, aşırı borçlanma olarak kabul edilemez. Kocasının eşine ve evine bakmaması, para bırakmaması nedeniyle yakınlarından borç para almış olan kadın boşanmayı gerektirecek ölçüde kusurlu sayılamaz. Bu sonuca ulaşılmasında koca tam kusurludur. Tamamen kusurlu olan eşin ise dava hakkı yoktur. Durum böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi doğru bulunmamıştır.