2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, koca yararına takdir olunan tazminatlar, kendisinin tazminat ve yoksulluk nafakası talebinin reddi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının kendisini yoksulluktan kurtaracak nitelikte düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğunun anlaşılmasına göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Mahkemece davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğu belirtilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının eyleminin sadakatsizlik olmayıp güven sarsıcı davranış düzeyinde bulunduğu, buna karşılık davalı- davacı kocanın ise, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; eşine hakaret ettiği, aşağıladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyleyken davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı- davacı koca yararına maddi ve manevi tazminata (TMK md. 174/1-2) hükmedilmesi doğru görülmemiştir.