2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile "maddi ve manevi tazminata ilişkin" karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.04.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı D.. T.. vekili Av. F.. Ço... ve karşı taraf davalı-karşı davacı S.. T.. vekili Av. A..K..Üçer geldiler. Davacı D.. T.. vekili söz aldı: "Bizim boşanma konusunda temyizimiz yoktur, temyizlerimiz diğer yönlerdendir." dedi. Beyanı okundu imzası alındı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın kendi davasının kabulü gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Diğer yönlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı-karşı davacı (kadın) tarafından boşanmaya ilişkin açılmış bir karşı dava mevcut değildir. Karşı dava sadece boşanmanın fer'isi niteliğindeki maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Hakim iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK md. 24/1). Boşanmaya ilişkin açılmış bir karşı dava olmadığı halde karşı dava var kabul edilerek boşanma kararı verilmesi kanuna açık aykırılık teşkil eder. Bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde karşı davanın kabulü suretiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesi kanuna aykırı olup bu yön temyizin kapsamı dışında tutulsa bile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 439/2. maddesi uyarınca bozma sebebi olmuştur.