2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Tanık listesinde gösterilmemiş olan kimselerin tanık olarak dinlenemeyeceği usul gereği (HMK.md.240/2) olup, davacının bu hususa ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalının, eşinin önceki evliliğinden olan çocuğuna kötü davrandığı ve eşini doğal olmayan yolla cinsel ilişkiye zorladığı, bu yöndeki girişimi üzerine davacının polise başvurmak zorunda kaldığı, davacının anlatımı ve bunu teyit eden 15.11.2012 tarihli polis tutanağından anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı, dava açmakta haklıdır. Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

3.Davacı, dava dilekçesi ile mahkemeden adli yardım talebinde bulunmuş, bu talebi hakkında mahkemece bir karar verilmemiş, davacı da bu aşamaya kadar yargılama giderlerini karşılamıştır. Adli yardım, daha önce yapılan giderleri kapsamaz ise de (HMK.md.337/3), talebin kabulü halinde bundan sonraki giderlerden muafiyet sağlayacaktır. Öyleyse, davacının adli yardım talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, bundan sonraki giderlerden sorumlu tutulup tutulamayacağı bakımından zorunludur. Bu hususun nazara alınmaması da doğru bulunmamıştır.