2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının kişisel ilişki kurulmasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapma görevi ise hakime aittir (HMK md. 25). Davacı baba, annenin psikolojik rahatsızlığı nedeniyle kendisine yasal danışman atandığını, müşterek çocuk Tuana'nın annesiyle kalmak istemediğini beyan ederek, Tuana'nın velayet hakkının kendisine verilmesini talep etmiştir.

Anne ve baba arasındaki evlilik birliği halen devam ettiğine göre, dava, velayetin tedbiren davacı babaya verilmesine ilişkindir. Anne ve babanın deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeple velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır bir biçimde savsaklaması halinde, hakim velayet hakkını kaldırabilir (TMK md. 348). Toplanan delillerle ortaya çıkan durum, velayet hakkının kaldırılması için yeterli olmayıp, velayet hakkının tedbiren davacı babaya verilmesine yol açar (TMK md. 182, 336/2). O halde müşterek çocuğun velayet hakkının tedbiren davacı babaya verilmesine hükmedilmesi gerekirken, davanın nitelendirilmesinde hata ile, Türk Medeni Kanununun 348. maddesi sonuçlarını doğuracak şekilde davalı annenin velayet hakkının kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.