2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; davalı tarafından açılan karşı boşanma davası ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece "davacı-karşı davalı (koca) daha fazla kusurlu" bulunmuş ve buna bağlı olarak kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, koca'nın ağır kusurlu kabul edilmesinin dayanağı olarak, evlilikten sonra bağımsız konut temininden kaçınması ve eşini kendi ailesiyle birlikte oturmak zorunda bırakmış olması, annesinin "davalının önünden yemeği aldığında" buna kayıtsız kalması ve eşini götürüp babasının evine bırakması gösterilmiştir. Davalı-karşı davacı (kadın) ise, eşine sürekli olarak "lan" diye hitap ettiğinden kusurlu bulunmuştur. Tarafların açıklanan kusurları sabit ise de, davalı-karşı davacı (kadın)'ın ayrıca kocasını "senin dilini keserim" diyerek tehdit ettiği de gerçekleşmiştir. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda taraflardan birini baskın kusurlu kabul etmek mümkün değildir. Her ikisi de aynı oranda kusurludur. Maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi için ise tazminat talep eden tarafın kusursuz veya daha az kusurlu olması zorunludur. (TMK.m.174) Bu bakımdan davalı-karşı davacı (kadın) yararına tazminata hükmedilmesinin koşulları gerçekleşmemiştir. Öyleyse kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmelidir. Bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.