2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (kadın)'ın temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı (koca)'nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, "boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu" kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı (koca)'nın fiili ayrılık sürecinde davalı kadının evine giderek toprağa benzer cisimler atmak sureti ile eşini taciz ettiği, davalı (kadın)'ın ise, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, küfür ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı (kadın)'ın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde davalı (kadın) yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.