9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Denizli 6 Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.06.2020 tarihli ve 14-2016/127384 bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığı ve müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinden önce katılanın oturduğu apartmanda güvenlik kamerası taktığı süreçte katılanı görüp tanıdığı anlaşılan sanığın, suç tarihinde katılana, kendisinin kullandığı '... ...' adlı facebook adresinden katılanın facebook adresine arkadaşlık isteği göndererek, 'Muhteşem güzelliğin var, (arkadaşlık isteğini) kabul edermisin bebeğim, canın ne isterse yaparız' şeklinde mesaj göndererek üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yazılı 'cinsel taciz' suçunu işlediği katılanın aşamalardaki Mahkememizce de tamamen samimi ve inandırıcı bulunan beyanları, katılan tarafından sunulan internet facebook çıktıları, sanığın kaçamaklı ve mahkememizce samimi ve inandırıcı bulunmayan ve hayatın olağan akışına da uygun düşmeyen savunması, sanığın katılanı suç tarihinden önce de tanıdığına delil teşkil eden ve tanıklık yaptığı Denizli 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/357 Esas sayılı dosya içeriği ile dosyadaki diğer belge ve bilgilerin değerlendirilmesinden anlaşıldığından, eylemin özellikleri ve sanığın sabıkalı geçmişi ve suç işleme eğilimi göz önüne alınarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği hüküm ve vicdani kanaatine varılmıştır.

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın aşamalardaki beyanı, katılan tarafından dosyaya sunulan yazışma içeriği ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanığın katılana yönelik cinsel taciz içeren internet mesajları göndererek müsnet suçu haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen temel cezanın, koşulları oluştuğu halde aynı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak sayılmamıştır.

4.Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak eadilmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.