9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/455 Esas, 2019/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinciu fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2019/1430 Esas, 2019/1389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizleri üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2019/7495 Esas, 2020/2398 Karar sayılı kararı ile eylemin sarkıntılık düzeyinde kalması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/281 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.12.2021 tarihli ve 14-2021/34990 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın cinsel kastının olmadığına, mağdurenin çelişkili beyanlarının bulunduğuna, alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir durum bulunmadığına ilişkindir.

2.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; mahkemenin verdiği temel cezanın alt sınıra yakın olduğuna, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ve eylemin sarkıntılık düzeyini aştığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Olay günü mağdurenin çöp atmak için dışarı çıkıp eve geri döndüğünde asansöre binmeye çalıştığı sırada sanığın mağdurenin yanına gelerek mağdureye sarıldığı, mağdureyi kucakladığı ve kendi evine doğru götürmeye çalıştığı, 'Seni seviyorum, rüyalarımda görüyorum, sen de beni gör, birisi görür diye korkma.' diyerek dudağından öpmeye çalıştığı, mağdurenin direnmesi üzerine eylemlerin son bulduğu" şeklinde kabul edilmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

İlk derece mahkemesince müsnet suçtan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınarak somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemeştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/281 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.