2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davası 28.03.2007 tarihinde açılmış, mahkemece 30.03.2007 tarihinde tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiştir.

Davacı (koca), karar tarihinden, yaklaşık olarak yedi yıl üç ay sonra 20.06.2014 tarihinde gerekçeli kararın davalı yana tebliğinin yapılmasını istemiştir. Davalı (kadın) temyiz dilekçesinde anlaşmalı boşanma kararı verilmesinden sonra, davacı ile aynı çatı altında birlikte yaşamaya devam ettiklerini, ortada gerçek anlamda bir boşanma olmadığını, evliliklerinin fiilen devam ettiğini ileri sürmüştür. Davacı (koca)'nın anlaşmalı boşanma talebi ve 30.03.2007 tarihinde bu yönde hüküm olmasına rağmen hukuki ve fiili bir engel olmadığı halde yaklaşık olarak yedi yıl üç ay sonra kararın tebliğini istemesi, Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde yer alan "dürüstlük kuralına aykırı olduğunu göstermesi yanında, bu süre içerisinde eşiyle birlikte yaşamaya devam etmesi boşanma isteğinin ve bu yöndeki iradesinin samimi olmadığını gösterir. Kararın oluşmasından sonra uzun süre tarafların birlikte yaşamaya devam etmeleri olgusu hükmün sonucuna etkilidir. O halde davalının bu yönde göstereceği deliller toplanarak yukarıdaki açıklamalar ışığında değerlendirilip ulaşılacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.