4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat,

B. Yerel Mahkemece sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, yalnızca sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğün İhlali Suçu Taraflar boşanmış olup ortak çocuklarının velayetinin sanıkta olduğu ve sanığın çocuğuna bakmayarak aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğünü ihlal ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı dikkate alınarak atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul olunmuştur.

B. Hakaret Suçu Yönünden Sanığın, katılana hitaben "Çocuğa sen bakacaksın eşek gibi nafaka ödeyeceksin.'' diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı dikkate alınarak katılanın soyut iddiasından başka delil elde edilemediği ve sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 327 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini müdafii ile temsil ettiren sanık yararına ve Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "beraat eden sanık kendisini müdafii ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.