1. Ceza Dairesi

Suç tarihindeki uygulamaya göre, hükümlü Mitat hakkında gasp suçunu işlemek amacıyla insan öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK.nun 450/7, 62, 31, 33. maddeleri gereğince tek bir hüküm kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin sair temyiz itirazının reddine, Ancak;

A- Şu andaki uygulamaya göre, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 82/1-h ve 149/1-a,c maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu halde, hükümlü hakkında lehe aleyhe yasa karşılaştırmasının 765 sayılı TCK.nun 450/7, 31, 33. maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 82/1-h, 149/1-a-c, 53. maddeleri uyarınca yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, B- Kabule göre de, hüküm kurulurken teşebbüse ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün uyarlama yargılamasında ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı da dikkate alınarak CMUK.nun 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 30/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.