1. Ceza Dairesi

Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesince hükümlü B.. H.. hakkında verilen uyarlama talebinin reddine ilişkin 21.07.2005 tarihli karar temyizi kabil kararlardan olup, itiraz yoluna tabi olmadığından, hükümlü vekilinin itirazı üzerine Ankara 8.Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine dair verdiği 03.08.2005 tarih ve 2005/267 değişik iş sayılı karar hukuki değerden yoksun sayılarak yapılan incelemede; 765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9.maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2005 tarih ve 2005/3-162-173 esas sayılı kararı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nun 39.maddesinin uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması gerekeceğinden duruşmalı inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Usule aykırı ve hükümlü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi değişik gerekçe ile CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.