1. Ceza Dairesi

Adam öldürmek ve yaralama suçlarından U.. Y.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak 765 sayılı TCK.nun 448,59/2,456/1,457/1,59/2.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (İZMİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/05/2010 gün ve 108/136 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Hükümlü U.. Y.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 59, 31, 33, 456/1, 457/1, 59. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden hükümlü müdafiinin tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak; Lehe Yasa’nın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; kesinleşmiş olan hükümlerdeki yasanın lehe olduğunun kabul edildiği hallerde, uyarlama isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 765 sayılı Yasa uyarınca yeniden hüküm tesisi, Yasaya aykırı olup, hükümlü ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 28/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.