5. Ceza Dairesi
5. Ceza Dairesi 2023/903 E. , 2023/6190 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/1136 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2020 tarihli ve 2020/354 Esas, 2020/550 sayılı Kararı ile sanık hakkında icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.
2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/1136 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın temyiz sebeplerinin yerinde olmadığından bahisle hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz dilekçesi, aile mahkemesinde katılan aleyhine açılan boşanma davasında katılanın vekilliğini üstlendiğine, karar verildikten sonra katılanın önce itiraz edilmesini isteyip sonra vazgeçtiğinden istinaf yasa yoluna başvurmadığına, davacı tarafın tazminat ve nafakayı icra takibine koyması üzerine katılan ile yeniden konuştuklarına, katılanın ibraname imzaladığına fakat sonrasında tazminatı ödememek için kendisini şikayet ettiğine, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, davalı katılan vekili sıfatıyla takip ettiği boşanma davası sonucunda davanın kabulüne dair verilen Kayseri 4. Aile Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/231 Esas, 2018/1187 sayılı Kararına karşı süresinde istinaf kanun yoluna müracaat etmeyerek kararın kesinleşmesine sebebiyet vermek ve kanun yoluna başvurduğunu söyleyerek katılanı oyalamak şeklindeki eylemlerinin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine hükmedilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik bölge adliye mahkemesi kararına ilişkin sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/1136 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.05.2023 tarihinde karar verildi.