9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2014/349 Esas, 2014/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 51 inci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine,

2.İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2014/349 Esas, 2014/179 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2017/5132 Esas, 2021/3892 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/537 Esas, 2021/813 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan , 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, Sanığın karara itirazı üzerine;

4.İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/972 Esas, 2022/645 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.11.2022 tarihli ve 9-2022/134842 sayılı iade görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

Sanık Temyiz İsteminde Özetle: Olayda geçen numaranın kendisine ait olmadığını, konuşmanın içeriğinin belli olmadığını, şikayetçinin beyanının doğru kabul edilip ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, mahkeme kararının kaldırılarak beraatine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi; ''Sanığın olay tarihinde kullanmış olduğu 0544 357 ** ** nolu cep telefonundan müdahilin kullanmış olduğu, cep telefonunu arayarak sesini müdahilin eşine benzetmek suretiyle "dediklerimi yap, yatak odasına git soyun, sanki oradaymışım gibi, kendini cinsel olarak tatmin et" dediği, ayrıca da "seni seviyorum, okşuyorum" şeklinde cinsel kelimeler kullanmak suretiyle müdahili taciz ettiği anlaşılmıştır. Sanık suçlamayı kabul etmediği yönünde savunmada bulunmuş ise de, müdahil ile sanık arasında daha öncesinden yaşanmış bir husumetin olmadığı, sanığın cinsel taciz suçunu işlediği anlaşılmıştır. Sanık eylemine uygulanmasını istemediğinden dolayı 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı ve 6008 sayılı yasayla değişik hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının şartlarının oluşmadığı ancak sanığın geçmişte sabıkasız oluşu, suç işlememe temayülü verilecek cezanın ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce kanaat hasıl olduğundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurmuştur.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Tebliğname yönünden; her ne kadar Tebliğnamede basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğinden temyiz kanun yoluna başvurulması olanaklı bulunmayan talebin itiraz olarak kabulü ile dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi denilmişse de, 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci ile beşinci fıkralarına göre basit yargılama usulüne göre verilmiş kararlara karşı yapılan itiraz üzerine duruşma açılarak genel hükümlere göre verilen hükümlere karşı, genel hükümlere göre kanun yollarına başvurulabileceği düzenlenmiş olup somut olayda, sanık hakkındaki basit yargılama usulüne göre verilen 03.11.2021 tarih ve 2021/537 Esas, 2021/813 Karar sayılı mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın itirazı üzerine İlk Derece Mahkemesince duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda verilen 21.06.2022 tarihli 2021/972 Esas, 2022/645 Karar sayılı mahkûmiyet kararının temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/972 Esas, 2022/645 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.