5. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2012 tarihli ve 2012/10 Esas, 2010/739 Soruşturma, 2012/1 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2014 tarihli ve 2014/2 Esas, 2013/278 Soruşturma, 2014/2 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

3.Ahlat (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 23.05.2014 tarihli ve 2014/11 Esas, 2014/90 sayılı Kararı ile; bu davanın aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle aynı mahkemenin 2012/4 Esas sayılı davası (Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/91 Esas sayılı dava dosyası) ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

4.Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2014/91 Esas, 2016/102 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 06.06.2016 havale tarihli dilekçesi ile; eksik araştırma ile hüküm kurulduğu, isnat edilen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, verilen kısa süreli hapis cezasıyla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve adli para cezasına çevrilmesi hususları tartışılıp gözetilmeden hüküm kurulduğundan bahisle hükmü temyiz etmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre son suç tarihlerinin 21.04.2010 ve 09.11.2010 olduğu, bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, soruşturma izni ile ilgili durma süreleri eklendiğinde dahi 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2014/91 Esas, 2016/102 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.