4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi katılanın, sanığa yönelik hakaret teşkil eden sözünün olmadığına, Mahkemenin delilileri hatalı değerlendirdiğine, eksik inceleme yapıldığına, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın annesi arasında anlaşmazlık bulunduğu, sanığın kızı adına açtığı ... hesabı üzerinden katılan ile mesajlaştığı ve katılana "...annenin yediği b...k yüzünden yuvam dağıldı, sizde utanma arlanma yok mu, sal...k, ulan sen kime adam gibi konuş diyon sal...k" demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın da sanığa hakaret ettiği kabul edilerek karşılıklı hakaret sebebiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık savunması, katılan beyanı, mesaj döküm tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.