11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2015/4 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, bir sebebe dayanmamaktadır.

1.Suç tarihinde hakkında yakalama kararı olan sanığın bulunduğu yerin ihbar edilmesi üzerine, kolluk görevlilerince yakalandığı, yapılan üst aramasında, üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan, suçtan zarar gören ... adına düzenlenmiş, sahte nüfus cüzdanı ve ... belgesinin ele geçtiği olayda, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3.Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.11.2014 tarihli uzmanlık raporunda; suça konu nüfus cüzdanı ve ... belgesinin tamamen sahte oluşturulduğu ve aldatıcılık niteliklerinin bulunduğu belirtilmiştir.

4.Mahkemece, sanığın açık ikrarı ve uzmanlık raporu birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçu işlediği sabit kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE

Başka suçtan Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek ya da usulünce SEGBİS ile duruşmada hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2015/4 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.