11. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi 08.11.2012 tarihli ve 2011/703 Esas, 2012/1402 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri sabit görülmediğinden ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

2.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi 08.11.2012 tarihli ve 2011/703 Esas, 2012/1402 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 27.10.2016 tarihli ve 2015/9552 Esas, 2016/9125 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme neticesinde beraat kararları verildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi 26.05.2022 tarihli ve 2016/855 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında üzerilerine atılı dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinden mahkumiyetlerine karar verilmesine ilişkindir. III. GEREKÇE

Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarih ile uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... Karaaslan'ın 12.04.2012 ve sanık ...'un 30.04.2012 tarihli sorguları olduğu ve bu tarihlerden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla sanıklar hakkında beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi 26.05.2022 tarihli ve 2016/855 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.