4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Yukarıda adı belirtilen mahkemenin 06.10.2011 tarihli ve 2010/297 Esas, 2011/320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası yollamasıyla aynı maddenin altıncı fıkrası uyarınca neticeten hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Yukarıda adı belirtilen Yerel Mahkemenin 24.06.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararı ile hükmün denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3.Yukarıda adı belirtilen Yerel Mahkemenin 24.06.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/35003 Esas, 2015/250698 Karar sayılı kararı ile, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile; sanık hakkında bozma üzerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası ve yedinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası yollamasıyla aynı maddenin altıncı fıkrası uyarınca neticeten hükmolunan 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteğinin; atılı suçla ilgisi olmadığına, mahkumiyet kararı verilmesinin kendisini olumsuz etkileyeceğine, hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanığın, örgüt lider yardımcısı ve yöneticisi olan temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ettiği, örgütün gizli kumar faaliyetlerine yardımcı olduğu, örgütün kullandığı kumarhanede kumar olduğu zamanlar daha önce kumar oynayan kişileri telefon ile arayarak kumarhaneye kumar oynamaya davet ettiği, örgütün faaliyeti kapsamında işletilen kumarhanede çalışmak suretiyle örgüte yardım ettiği, eyleminin tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

1.Sanık savunması, iletişimin tespitine yönelik kayıtlar ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın atılı suçu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen suç örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmadan örgüte yardım etme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşıldığından, Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Suç örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmadan örgüte yardım etme suçundan hüküm verilirken uygulama yeri olmayan 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükümden tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.