9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2011/24 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2019/3352 Esas, 2021/648 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli ve 2021/23464 Esas, 2022/5287 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi nedeniyle katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun şüphede kalması sebebiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanamayacağından bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/1612 Esas, 2022/1888 Karar sayılı kararı sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın eylemi nedeniyle katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ve bu doğrultuda ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın katılan mağdurenin adını Sibel ve yaşını yirmi bir olarak bildiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında hata hükümlerinin uygulanması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılamada, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarih ve 2021/23464 Esas, 2022/5287 Karar sayılı bozma ilamı ile tüm dosya kapsamından, sanığın suç tarihinde 15 yaşından küçük katılan mağdureye yönelik vücuda organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul edilerek eylemine uyan ve lehine olan 6545 sayılı yasa ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.04.2010 tarihli raporda, inceleme dışı ... ... ...’ın Temmuz 2008 tarihindeki mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar eylemleri nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi, mağdurenin beyanlarında başkaca istismar eylemlerinden bahsetmiş olup bunların mağdure üzerindeki etkisinin tespitinin mümkün olmaması hususları gözetilerek sanığın eylemi nedeni ile mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun kesin olarak tespit edilemediği, bu doğrultuda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığı değerlendirilerek hüküm kurulmuştur.

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/1612 Esas, 2022/1888 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.