3. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2017 tarihli ve 2017/155 Esas, 2017/150 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkarsı ve aynı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının son cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2018/105 Esas, 2019/774 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin lehe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ya da silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.12.2022 tarihli, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; İlk Derece yargılaması aşamasında dinlenmeyen, sanık aleyhinde beyanda bulunmayı gerektirir aralarında her hangi bir husumet olduğu tespit edilemeyen tanıkların idari tahkikat aşamasında verdikleri beyanlar ile duruşma açılarak yapılan istinaf incelemesi sırasında verdikleri beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden beraat kararı verildiğine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.017 tarihli ve 2017/55 Esas, 2017/150 sayılı Kararı ile; sanığın NiyetDer'e üye olması, aleyhindeki tanık beyanları ve Bank Asyada hesabının bulunması birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar sanık hakkında örgüt üyeliği suçundan cezalandırılması için dava açılmış ise de, sanığın eyleminin üyelik için aranan şartlar olan hiyerarşik bağ, süreklilik, çeşitlilik ve devamlılık unsurlarını taşımadığı, isnat edilen eylemler birlikte değerlendirildiğinde, eyleminin örgüte yardım kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanığın değişen vasıfla örgüte yardım suçundan cezalandırılmasına, gerekçeleriyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2018/105 Esas, 2019/774 sayılı Kararı ile; sanığın ilgi ve irtibat boyutunu aşan süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylemlerle FETÖ silahlı terör örgütüne üye olduğu veya bu örgüte üye olmamakla birlikte yardımda bulunduğu hususunda cezalandırılmasını gerektirecek her tür şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı yönünde kanaate ulaşıldığından, sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamında yapılan inceleme neticesinde; istinaf mahkemesi tarafından sanığın örgüt içerinde yer almadığına ve örgüte yardım kapsamında eylemde bulunmadığına dair dinlenen tanık beyanları ve sanık savunması birlikte değerlendirildiğinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, sanığa yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, istinaf mahkemesi hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmediğinden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2018/105 Esas, 2019/774 sayılı Kararı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca takdîren dosyanın Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, bilgi için kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.