5. Ceza Dairesi

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.10.2019 tarihli ve 2018/3026 Esas, 2019/2184 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi,

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.11.2019 tarihli ve 2018/3026 Esas, 2019/2184 sayılı ek Kararı ile; temyiz isteminin reddi.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.11.2019 tarihli ve 2018/3026 Esas, 2019/2184 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek Kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2018 tarihli ve 2017/152 Esas, 2018/120 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2018/3026 Esas, 2019/2184 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2018/3026 Esas, 2019/2184 sayılı ek Kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, 7188 sayılı Kanun uyarınca kararın temyizi kabil olduğuna, müvekkilinin suç işlemediğine yöneliktir.

Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2018/3026 Esas, 2019/2184 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.