8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2018/11740 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, taksirle yangına neden olma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2018/910 Esas, 2020/462 Karar sayılı kararı ile sanığın yangın çıkarmak suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İlgili kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.12.2020 tarihli, 2020/1802 Esas, 2020/2684 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanığın eylemi sabit olmasına ve sanık lehine istinaf başvurusu bulunmamasına rağmen, duruşma açılmaksızın sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Dava konusu olay,sanık ...'nın temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ederek, ...'ın kiracı olduğu, katılana ait apartman dairesinde, eşyaları üst üste koyarak yangın çıkardıkları iddiasına ilişkindir IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Ve Tebliğname Yönünden,

1.Duruşma Açılmaksızın Beraat Kararı Verilmesine İlişkin,

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303/1-a bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden beraat kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık olmadığından tebliğnamede yer alan bozma görüşüne iştirak olunmamıştır

2.Sübuta İlişkin, Katılanın temyiz dışı sanık ... tarafından kiralanan evinin, kasten yakıldığının yangın raporu ile belirlenmesi karşısında, ... ile birlikte bulunan sanık ...'nın da eyleme iştirak etiği iddia edilmiş ise de;

Sanığın savunmasında "...'ın uyuşturucu madde etkisi altında olayı gerçekleştirdiğini, kendisinin dahili olmadığını" beyan etmesi ve olayın görgü tanığının bulunmaması karşısında, olay tarihinde sanık ...'in misafir olarak bulunduğu ve diğer sanık tarafından kiralanan evde çıkarılan yangına iştirak ettiğine veya diğer sanığın eylemine yardım ettiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.İstinaf Yoluna Aleyhe Başvurulmasına Rağmen Sanık Hakkında Lehe Karar Verilmesine İlişkin, 5271 sayılı Kanun'un 272 nci ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yoluna taraflardan herhangi biri tarafından başvurulduktan sonra her halde sanık lehine karar verilebileceği, istinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulma durumunda yeniden verilen hükmün, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağına dair sınırlama olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin sanık lehine değerlendirme yapmasında herhangi bir usule aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28/12/2020 tarihli, 2020/1802 E. 2020/2684 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.