6. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanıklar hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli ve 2010/527 Esas, 2014/481 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 152 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2....

2.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli ve 2010/527 Esas, 2014/481 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri ile katılan vekili ile temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2020/11168 Esas, 2021/8692 Karar sayılı kararıyla; " ...Sanıklar ... ile ...'in karar duruşmasında ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü oldukları anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluklarında yargılamaya devam edilip hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması..." Nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma kararı üzerine ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2022/644 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi,

1.Düşme hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığında,

2.Vesaire İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

1.Dosya kapsamında sanıklar hakkında zamanaşımı süresinin durmasını gerektirir bir hal bulunmadığı tespit edilmiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 67 nci maddeleri uyarınca sanıkların üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinde yer alan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen olağan dava zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu görülmektedir. IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, suç tarihi olan 09.07.2010 tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 67 nci maddeleri uyarınca öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımın dolduğu ve zamanaşımının durmasını gerektiren bir hal bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında kurulan düşme hükümlerinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli ve 2021/365 Esas, 2022/644 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.