9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2014 tarihli ve 2008/341 Esas, 2014/130 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b)Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin,14.03.2014 tarihli ve 2008/341 Esas, 2014/130 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/22039 Esas, 2021/7875 Karar sayılı kararı ile katılan mağdure Özge vekilinin temyiz isteminin reddine ve sanığın hükümlerden sonra 02.02.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca karar verilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/505 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararı ile dosyada mevcut nüfus kaydına göre sanığın 02.02.2017 günü öldüğü anlaşıldığından hakkındaki çocuğun cinsel istismarı suçlarından açılan davanın 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

Katılan mağdureler ... ve ... vekilinin temyiz isteği; Bursa Barosu tarafından katılanlara vekil olarak atanması nedeniyle ve katılan mağdurelere ulaşamadığından yasal yükümlülük gereğince mahkeme kararını temyiz etmek zorunda kaldığına, ilişkindir.

Sanığın mağdure ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrası, 35 inci maddenin ikinci fıkrası, 109 uncu maddenin birinci ve beşinci fıkrası, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi, mağdure ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi (üç kez), 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2008 tarihli ve 2008/42169 soruşturma numaralı iddianamesi kamu davası açılmış ve yargılama devam ederken sanığın 02.02.2017 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından açılan kamu davalarının, 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

Sanığın hükümlerden önce 02.02.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından ve mahkeme kararından anlaşıldığından, mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/505 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararında katılan mağdureler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdureler vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.