11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2014/292 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu kabul ettiğini, maddi sıkıntıları olduğunu, başkasının kimliği ile kredi almak istediğini kararın bozularak beraatine karar verilmesini talep etmiştir.

1.Sanığın 22.04.2013 tarihinde adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ile TEB Altıntepe şubesine giderek, kredi çekmek istediğini söyleyerek, müracaat edip, imza beyannamesi, maaş belgesi ve kimliği gösterdiği, kredi sözleşmesini imzaladığı, ancak banka görevlisinin durumdan şüphelenmesi üzerine, sanığın olay yerine gelen emniyet birimlerince sahte kimlikle birlikte yakalandığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında İstanbul Gazi mahallesinde bazı kişilerin kimlik çıkarıp, bankalardan kredi çekilmesine yardımcı olduklarını duyduğunu, kendisininde para karşılığında tanımadığı bir kişiden suça konu nüfus cüzdanını, imza beyannamesi ve maaş belgesini düzenlettirerek bankaya müracaat ettiğini ifade etmiştir.

3.Bilirkişi incelemesi ve mahkeme gözlemine göre nüfus cüzdanı belgesinin soğuk mühür ihtiva ettiği ve aldatıcılık niteliği bulunduğu tespit edilmiştir.

4.Mahkemece sanığın ikrarı ve belgenin aldatıcılık niteliğine sahip olması nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunu teselsül ettirdiği yönünde mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de ,suça konu belgelerden nüfus cüzdanının aldatıcılık niteliği olup olmadığı yönünden mahkemece rapor alınıp, gözlem yapıldığı halde dava konusu diğer belgeler yönünden inceleme yapılmadığı gibi asıllarının da dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık niteliği bulunmadığı sabittir.

3.Belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olduğu dikkate alınarak, öncelikle suça konu belge asıllarının getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra aldatıcılık kabiliyeti bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, sonucuna göre de sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2014/292 Esas, 2015/104 sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.