9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2018/494 Esas, 2019/443 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ile altıncı fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdurelere karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davalarından ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dairemizin 28.06.2022 tarihli ve 2021/19464 Esas, 2022/6669 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdure ...'a yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden suçun unsurları oluşmadığından bozulmasına karar verilmiştir.

3.Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/170 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile dördüncü fıkraları uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davalarından beraatine karar verilmiştir.

1.Sanık müdafiinin temyizi; suçun sübut bulmadığına, vekalet ücretine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

2.Katılan Bakanlık vekilinin temyizi; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu, sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mağdureler ... ile ...'nın birlikte evde bulundukları sırada, sanığın eve gelerek mağdure ...'yı annesinin çağırdığını söyleyip evden ayrılmasını sağladıktan sonra ... ile başbaşa kaldıkları, ...'ı yanına çağırarak elinde sakladığı spreyi mağdurenin gözüne doğru sıkıp, mağdurenin yaşadığı baygınlık aşamasında elbiselerinin üzerinden göğüslerini ve cinsel organını ellediği, bilahare mağdure kendine geldiğinde üzerindeki kilotunun dizine kadar indirildiği, sanığın da pantolonunu yarıya kadar indirdiği, mağdurenin anüsüne cinsel organını sokmaya çalıştığı, ağlaması sonrasında da bu işlemden vazgeçtiği, sanığın mağdurelere yönelik istismar eylemlerini gerçekleştirmesi dışında onların hürriyetini kısıtlayan başkaca bir harekette bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı mağdurelerin beyanları, tanık beyanları, Adli Tıp Kurumu raporu ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan sanığın cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, unsurları oluşmadığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verilmiştir.

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Dosya kapsamı ve ilk derece mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, karar hukuka uygun bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/170 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.