9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli,2015/343 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın eyleminin dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği halde beraat kararı verilmesi ile dilekçesinde belirttiği sair hususlara yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü kiracısı olan katılan ile eşinin evine evde bulunmadıkları sırada elindeki yedek anahtarla katılanın evine girerek yatak odasının çekmecelerini karıştırırken katılanın eşi tarafından yakalandığı, bu hususta açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu olaydan önce de sanığın katılanın eşi evde yokken sürekli olarak kapısına gelerek zile bastığı, sanığın katılana sürekli '' Çay içelim, yemek yiyelim, benim eşimde evde yok, gel birlikte yemek yiyelim '' diyerek sürekli olarak üst katta bulunan evine çağırdığı iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında; katılanın, sanığın cinsel tacizine maruz kaldığı iddiasına ilişkin sanığın savunmasının aksi yönde dosyaya delil sunamadığı, katılan vekilinin de dosyaya sunacakları başkaca delillerinin ve bildirecekleri başkaca tanıklarının da olmadığını belirttiği, dosyada dinlenen tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, iddia edilen eylemin cinsel amaçla yapıldığı hususunun şüpheli kaldığı anlaşılmakla, sanık hakkında delil yetersizliği nedeniyle isnat edilen suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli, 2015/343 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.