4. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bendleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine, sanıkların atılı suçu işlediklerine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Şüpheli ...'in daha önceden şikayetçiye yönelik hakaret suçundan mahkumiyetine konu olan haberi kendisine ait internet sitesinden kaldırılmadığı,ayrıca kullanıcısı ve sahibi tespit edilemeyen sosyal medya hesaplarından şikayetçiye yönelik hakaret ettiği, şüpheli ...'nın ceza davasına konu olan ve şüpheli ...'in şikayetçiye hakaret içeren yazısını sosyal medyada kendi kişisel sayfasında paylaştığı iddiasıyla haklarında açılan davada, Yerel Mahkemece sanık ... hakkında hesabının sanık ile bağlantısının tespit edilememiş oluşu ve haberin ilgili haber sitesinin arşivinde bulunması hususu dikkate alınarak suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, sanık ...'nın suç işleme kastıyla hareket etmediğinin kabulü ile sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

A. Katılan Vekilinin Sanık ...

hakkında Temyiz Nedenleri Yönünden,

1.Yasal unsurları oluşmayan eylem nedeniyle sanık ... hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sair Temyiz Sebepleri Yönünden,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekilinin Sanık ...

Hakkında Temyiz Nedenleri ve Sair Sebepler Yönünden, Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, Yargılamaya konu somut olayda; sanığın hakaret suçunu oluşturan içeriği paylaşması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi, Nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.