9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2014/101 Esas ve 2014/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b)Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.10.2017 tarihli ve 14-2015/7628 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İstemi Mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ...'in suç tarihinde arkadaşı olan sanık ...'ın yeğeni ... ile oynamak üzere evlerine gittiğini, bir süre oynadıktan sonra mağdurenin kendi evlerine geldiğini, akşam yemeğini yedikten sonra tekrar ... isimli arkadaşı ile oynamak üzere sanık ...'ın da ikamet ettiği eve gittiğini, evde ..., sanık ve kendisi dışında kimsenin bulunmadığını, saat 21.00 sıralarında sanık ...'ın oyun oynadıkları sırada "sana bir şey söyleyeceğim diyerek" yanına çağırdığını ve evin başka bir odasına götürdüğünü, yatağa yatmasını söylediğini, "niçin" diye itiraz ettiğini ve yatağın üzerine oturduğunu, bacağına (sol bacak üst kısmına) dokunduğunu, tepki göstererek elini çekmesini istediğini ve korkarak ... diye arkadaşını çağırdığını, sanığın odadan çıkmasına izin verdiğini beyan ettiği, mağdurenin odadan çıkar çıkmaz kendi evine gelip annesini mutfağa çağırdığı, olayı annesine mutfakta anlattığı ve annesinin ilk önce evde yetişkin olması bulunması nedeni ile şikâyetçi olmadığı, ancak daha sonra bu olayı kaldıramayarak şikâyetçi olduğu, sanığın kızının arkasından çıkarak kızına hitaben "olanları annene babana anlatırsan seni öldürürüm" dediğini anlattığı, ancak kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde; mağdure ...'ların evinde bilgisayarda oyun oynadıklarını, ...'ın bırakmalarını istediğini ancak bırakmadıklarını, sinirlenince kaçtıklarını, kendisinin yatak odasına gittiğini, sonra ...'ın kendisini bulduğunu, elindeki su şişesi ile bacağına vurduğunu, saçından çektiğini, korkup annesinin yanına gittiğini, ona anlattığını, annesinin olayı yanlış anladığını, şikâyetçi ...'ünde olaydan bir hafta geçtikten ve sakin kafa ile düşündükten sonra çocuğu ile görüştüğünde ...'ın kendisine sadece tokat attığını söylediğini beyan ettikleri, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, dinlenen tanıkların görgüye dair bilgilerinin olmadığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

A. Cinsel İstismar Suçu Yönünden

Mağdure ve annesi şikâyetçi ...'ün aşamalardaki çelişkili beyanları, mağdurenin beyanını destekleyen başkaca delilin bulunmaması, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden Alıkoyma suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki farklı gerekçe ile bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. V. KARAR

Gerekçenin (A ve B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2014/101 Esas ve 2014/518 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile aykırı, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.