10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen prime esas kazanç tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 1990 yılında Alibeyhüyüğü Belediyesinde oto işletme biriminde işçi olarak işe başladığını ve halen davalı belediyeye ait un fabrikasında usta olarak çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin davalı belediyede işe devam ettiği süre içerisinde Belediye İş Sendikasına üye olduğunu ve sendika ile belediye arasında yapılan toplu iş sözleşmelerinden faydalandığını, sözleşme hükümlerine göre ücretlerini aldığını, müvekkilinin belediyede çalıştığı dönemlerde sendika ve belediye arasında yapılan sözleşme hükümlerine göre yüksek maaş almasına rağmen işe başladığı 1993 yılından 2005 yılına kadar belediye tarafından SGK'ya prime esas kazançlarının asgari ücret üzerinden yatırıldığını belirterek 1993-2005 yılları arasında prime esas kazancının tespitini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurumun bu davada taraf sıfatının olmadığını, sıfatın dava konusu hak ile ilgili olduğunu, davalı sıfatının dava konusu edilen hakka uymak zorunda olan kişiye ait olduğunu, ilgili mevzuatta çalıştırdığı işçiyi kuruma bildirme ve vermiş olduğu ücret üzerinden prim ödeme yükümlülüğünü işverene yüklediğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/94 E. 2016/363 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 18.09.2019 tarihli ve 2019/613 E. 2019/6220 K. sayılı ilamında; Davacının prime esas kazancının tespitinin talep edildiği dönemde belediye bünyesinde 16259 sicil nolu işyerinde hizmetinin görüldüğü, 16259 sicil nolu işyerine ait dönem bordrolarının celbedilip, ücret maaş bordrolarının celbedilmediği, mahkemece yine belediye bünyesindeki davadışı 46610 sicil numaralı işyerinde çalışmış olan Naim Güngör isimli şahsın kesinleşen dava dosyasında bulunan 46610 sicil numaralı işyerinin maaş ücret bordrolarına atıf yapılıp, bu doğrultuda davacının talebinin kabul edildiği, dosyada bulunan davacı ... adına işçi sendikası üye kayıt fişinde davacının çalıştığı sigorta sicil numarasının 46610 olduğu, ancak 46610 sicil numaralı işyerine ait dönem ve ücret bordrolarında davacının isminin bulunmadığı, bildirimlerinin 16259 sicil nolu işyerinden yapıldığı, mahkemece davacısı Naim Güngör olan ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nce onanarak kesinleşen ...

2.İş Mahkemesi'ne ait 2006/324 Esas sayılı dosyasına atıf yapılarak ve davacının çalışmalarının görülmediği başka bir işyerine ait ücret bordroları esas alınarak, mevcut çelişkiler giderilmeksizin yapılan belirleme doğrutusunda karar verilmesinin yerinde olmadığı yönünden bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar;

Mahkemece, davacının 1993/2-2005/3 döneminde prime esas kazancının tespitine karar verilmiştir. V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalılar vekilleri yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulduğunu belirterek mahkemece verilen kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı iş yerinde geçen 1993-2005 dönemindeki çalışmalarına ilişkin prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 Üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddeleridir.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'na yükletilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.