3. Ceza Dairesi

CMK’nın 296 ncı maddesi uyarınca reddine ilişkin 08.02.2021 tarihli ek karar

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarih ve 2022/4130 Esas, 2022/4576 sayılı Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.05.2023 tarihli ve KD-2023/38180 sayılı, sanık ve eşinin temyiz isteminin reddine yönelik kararın kaldırılması ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli 2019/475 Esas 2021/88 sayılı Kararının onanması talebi ile sanık lehine 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yolu başvurusu üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/546 Esas, 2018/384 sayılı Kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli ve 2019/475 Esas, 2021/88 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Sanık müdafiinin 05.02.2021 tarihli temyiz dilekçesinin yasal süresinden sonra verilmesi nedeniyle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2021 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

4.

Sanık müdafiinin ek karara karşı temyiz başvurusu ve sanık ile sanığın eşinin eski hale getirme talepli temyiz başvuruları üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2022 tarihli ve 2021/30539 sayılı tebliğnamesi ile ek karara karşı temyiz dilekçesinin 7 günlük yasal süresi geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi temyiz isteminin reddine ve ek kararın onanmasına karar verilmesinin görüş olarak bildirilmiştir.

5.Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/4130 Esas, 2022/4576 sayılı ilamı ile sanık müdafiinin ek karara karşı temyiz dilekçesini 7 günlük yasal süresinden sonra sunduğu, temyiz dilekçeleri kapsamında sanık ve müdafii ile sanığın eşinin sundukları eski hale getirme istemlerinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle sanık ve müdafii ile sanık eşinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

6.Sanık müdafiinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından olağanüstü kanun yoluna başvurulmasına yönelik istemi üzerine dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının KD-2023/38180 sayılı 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi uyarınca sanık lehine itiraz olağanüstü kanun yolu başvurusu ile Daireye tevdi olunmuştur. II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz isteminde özetle, her ne kadar temyiz isteminin reddine ilişkin kararda hükmün sanık ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği belirtilmiş ise de; Bölge Adliye Mahkemesince düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan 13.03.2023 tarihli tutanakta "Dairemizin 2019/475 Esas sayılı dosyasının 20.01.2021 tarihinde yapılan duruşmasına sanık ...'in katılmadığı, sanık müdafiinin ise hazır olduğu, ancak duruşma zaptı ve gerekçeli kararda 'sanık ve müdafiinin yüzüne karşı' ibaresinin sehven yazıldığının anlaşıldığının" belirtildiği, bu haliyle sanığın istinaf incelemesi sonucunda verilen hükmün tefhim edildiği duruşmada yer almadığının anlaşılması nedeniyle sanığın ve eşinin eski hale getirme talebinin kabulü ve öğrenme tarihi dikkate alınarak temyiz isteminin süresinde kabul edilip, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın sanık ve eşi yönünden kaldırılarak, temyiz talebinin esas yönünden incelenmesine ve temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesine ilişkindir.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince düzenlenen 13.03.2023 tarihli tutanak içeriğine göre sanık ...'in 20.01.2021 tarihinde yapılan duruşmaya katılmadığı halde ''sanık ve müdafiinin yüzüne karşı'' ibaresinin sehven yazıldığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli 2019/475 Esas 2021/88 sayılı Karara karşı sanık müdafiinin yasal süresinden sonra temyiz isteminde bulunulması nedeniyle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2021 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin kararının sanık müdafiine 14.02.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak sanık müdafiinin ek karara karşı temyiz dilekçesini 7 günlük yasal süresinden sonra 23.02.2021 tarihinde sunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının duruşmada hazır olmadığı anlaşılan sanığa tebliğ edilmediği ve müdafiinin yasal süresinde temyiz talebinde bulunmadığı, sanık ... ve eşi tarafından öğrenme üzerine eski hale getirme talepli temyiz dilekçeleri verildiği görülmekle; ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının, içeriği hakkında bilgi sahibi olma hakkı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânı olan sanık ...'e Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi uyarınca tebliğ edilmediği de göz önüne alınmakla, öğrenme üzerine sanık ve eşi tarafından verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi kapsamında sanık lehine yapmış olduğu İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/4130 Esas, 2022/4576 sayılı Kararının ''sanık ve eşinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298 inci maddesi uyarınca reddine'' dair bölümünün oy birliğiyle KALDIRILMASINA, karar verilmekle yapılan incelemede;

Sanık ve eşinin temyiz sebepleri özetle,

1.Atılı suçu işlemediğine,

2.Tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve gerçeği yansıtmadığına,

3.ByLock porgramını kullanmadığına,

4.Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,

5.Suç kastı bulunmadığına,

6.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara, İlişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenmeden hüküm kurulmuş ise de; dosyadaki mevcut delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu anlaşıldığından sonuca etkili görülmemiştir. Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve eşinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1.İtirazın değerlendirilmesi bölümünde açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi kapsamında sanık lehine yapmış olduğu İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/4130 Esas, 2022/4576 sayılı sanık ve eşinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298 inci maddesi uyarınca reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

2.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli ve 2019/475 Esas, 2021/88 sayılı Kararında sanık ve eşi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazına uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi. ... ... ... ... ...