9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2013/272 Esas, 2015/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2013/272 Esas, 2015/28 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/5462 Esas, 2018/7281 Karar sayılı kararı ile mağdurenin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilip suç tarihleri itibariyle akıl hastalığı ve akıl zayıflığı olup olmadığı, varsa kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, işlenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı durumunun hekim olmayanlar ile tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, hususlarında rapor aldırılıp mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/13 Esas, 2021/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurece yapılan şikayetin haksız ve kötüniyetli olduğuna, şikayet süresinin incelenmesi gerektiğine, sanığın beraatine aksi halde düşme kararı verilmesine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması talebine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek karar verilmesine ve vekalet ücreti talebine ilişkindir.

D. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin on beş yaşını doldurduğu, her ne kadar cinsel eylemleri istemediğine dair beyanları var ise de buna karşı koyduğuna veya sanığın cinsel eylemleri zorla yaptığına dair bir delil olmaması, üstündeki kıyafetleri ve iç çamaşırını zorlama olmadan kendisinin çıkardığını beyan ettiği, mağdurenin dokunma eylemleri sonrasında da sanıkla görüşmeye devam etmesi ile rızasının olduğunun değerlendirildiği, iddianamede suç tarihinin 02.01.2013 tarihi ve öncesi olarak belirtilmiş ise de ne kadarlık bir aralığı kapsadığının belirtilmediği, mağdurenin 02.01.2013 tarihinden bir hafta önce tanıştığını belirttiği anlaşıldığından sanık lehine değerlendirme yapılarak sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği kabul edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar sanık hakkında görevsizlik kararı uyarınca nitelikli cinsel istismar suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle yargılama yapılmış ise de, yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 61 inci maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, sanığın kastına dayalı kusurunun ağırlığı, amaç ve saiki, meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken eylemleri bir bütün halinde değerlendirilerek reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan teşdiden ceza verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur . V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2019/13 Esas, 2021/185 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.