9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2022 tarih ve 2021/128 Esas, 2022/49 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 ünü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/872 Esas, 2022/2303 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın öz kızı olan mağdurenin anlatımı, olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı, tanık beyanı, sanığın aşamalardaki çelişkiyi beyanları, mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirecek bir nedenin varlığının iddia ve tespit edilmemiş olması, mağdurenin iffetin ortaya koymasının hayatın olağan akışına aykırı olması, sanığın dosyaya yansıyan kişilik özellikleri ve tüm dosya kapsamından, ilk derece mahkemesinin delillerin taktirinde hayata düşmek suretiyle vermiş olduğu beraat kararının kaldırılarak, duruşma icrası suretiyle sanığın hukuki ve cezai durumunun tayin ve taktiri yerine, yazılı şekilde istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olmasının kanuna aykırı görüldüğünü beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık ... hakkında mağdure ...'ya karşı "Çocuğun Cinsel İstismarı" suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanık hakkında atfı cürüm niteliğini haiz beyanlar dışında somut delillerin bulunmaması göz önüne alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/872 Esas, 2022/2303 Karar sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.