12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 08.08.2004 günü saat 01.45 sularında geçirmiş olduğu trafik kazası sonrası ağır şekilde yaralanan ...'ın, tedavisi amacıyla götürüldüğü Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisinde görevli doktor ... tarafından hastaneye kabul edilmeyerek başka hastaneye yönlendirilmesinin ardından en son götürüldüğü İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma (Yeşilyurt) Hastanesinde aynı gün saat 05.00 sularında vefat ettiği ve yaralıyı hastaneye kabul etmeyen doktor ... hakkında İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.05.2010 tarih, 2007/2134 esas, 2010/859 sayılı kararı ile atılı görevi ihmal suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakta ise de; yaralıyı hastaneye kabul etmeyen doktor ...'a yüklenen eylem ve sabit görülen suçun niteliği ile ...'ın aynı gün kazadan 3 saat sonra vefat ettiği dikkate alındığında, ...'ın ölümü ile yargılamaya konu olay arasında illiyet bağının kesildiğinden söz edilemeyeceği gibi, İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığında görevli adli tıp uzmanı refakatinde yapılan harici ölü muayenede tespit edilen bulgular ve neticesinde de “kişinin bahsi geçen trafik kazası sonucu meydana gelmesi mümkün genel vücut travması sonucu öldüğü” nün belirtilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine; sanık savunması, mağdur beyanları, trafik kazası tespit tutanağı içeriği, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şerit tecavüzünde bulunması sonucu meydana gelen kazada sanığın tam kusurlu olduğu ve olayın oluş şekli ile sanığa izafe edilen kusur oranı bakımından tereddüt bulunmadığı anlaşılmakla, bu yöndeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine; 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinin aksine, 765 sayılı TCK'nın 455/2. maddesinde tanımlanan taksirle öldürme suçunun oluşabilmesi için, mağdurların aynı Kanunun 456/2. maddesinde belirtilen şekilde yaralanmış olmaları yeterli olup, ayrıca şikayetçi olmalarının gerekmemesi ve kaza sonucu mağdurlardan ...'ın vücudunda kemik kırığı oluşacak, 25 gün iş ve gücüne engel teşkil edecek şekilde yaralanmış olması karşısında, tebliğnamedeki (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .